Αρχείο ετικέτας ΑΓΝΟ

ΑΓΝΟ: Τίτλοι τέλους και 375 εργαζόμενοι στο δρόμο

αρχείο-λήψης-21375 εργαζόμενοι στο δρόμο, 22 στρέμματα σύγχρονων εγκαταστάσεων ρημάζουν με την ιστορική συνεταιριστική γαλακτοβιομηχανία να διασύρεται και απαξιώνεται με χρέη τα οποία ακόμη δεν έχουν αποδειχθεί πως προέκυψαν.  Αυτό είναι το αποτέλεσμα της ιστορικά σκανδαλώδους εξαγοράς της γαλακτοβιομηχανίας εκ μέρους της ΚΟΛΙΟΣ το 2003. Η διοίκηση του σωματείου με ειδικό σημείωμα προς τα ΜΜΕ ανακοινώνει τους “τίτλους τέλους” για την ΑΓΝΟ με την υπόθεση των μεθοδευμένων χρεών που φόρτωσε σε αυτή η ΚΟΛΙΟΣ όλα αυτά τα χρόνια να παραμένει αδιερεύνητη από την  πολιτεία.

Όπως ακριβώς  αναφέρει η διοίκηση του σωματείου “Κάποιος πήρε αυτή τη γαλακτοβιομηχανία ελεύθερη χρεών και σε λιγότερο από δέκα χρόνια την οδήγησε στην καταστροφή”.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοιχεία που δίνει το σωματείο, τον Ιούνιο του 2003 η ΚΟΛΙΟΣ εξαγόρασε την ΑΓΝΟ Α.Ε. απαλλαγμένη χρεών (απουσία χρεών, αναγνωρισιμότητα του Σήματος και υποστήριξη εκ μέρους του καταναλωτικού κοινού), στην πορεία των ετών υπό τη Διοίκηση της ΚΟΛΙΟΣ Α.Ε. η οικονομική της κατάσταση χειροτέρευσε και από τον Αύγουστο του 2012 η ΑΓΝΟ άρχισε να μην ανταποκρίνεται στις οικονομικές της υποχρεώσεις έναντι των πιστωτών της.

Η ΑΓΝΟ υπέβαλε στη συνέχει αίτηση υπαγωγής στο άρθρο 99 επικαλούμενη έλλειψη ρευστότητας καια αδυναμίας αποπληρωμής των υποχρεώσεών της. Μέχρι τον Φεβρουάριο του 2013 μέχρι δηλαδή την συζήτηση της αίτησής της η ΑΓΝΟ προσπαθούσε να πληρώνει επιλεκτικά ορισμένα από τα χρέη της με αποκλειστικό σκοπό η ΑΓΝΟ να επιτύχει τη συνέχιση της λειτουργίας της και την υποστήριξη εκ μέρους των πιστωτών της αίτησης για υπαγωγή στο άρθρο 99.

Να σημειωθεί ότι η ΑΓΝΟ είχε παύσει κάθε παραγωγική δραστηριότητα από τις 10/03/2013 ενώ η αίτηση για πτώχευση που είχε καταθέσει έγινε δεκτή τέλη Νοέμβρη του 2013.

Οι εργαζόμενοι τονίζουν ακόμη ότι “η εκ μέρους της ΑΓΝΟ μη πληρωμή των ληξιπρόθεσμων χρεών της οφείλεται στο γεγονός ότι είχε περιέλθει σε μόνιμη και γενική αδυναμία αντιμετώπισής τους, δηλαδή σε κατάσταση παύσεως πληρωμών” και “Όσες καταβολές έγιναν μετά τον Αύγουστο του 2012 ήταν μεθοδευμένες εκ μέρους της διοίκησης της ΑΓΝΟ”

“Δεν αποδείχθηκε ότι τα ποσά που καταβλήθηκαν σε εξόφληση μέρους των υποχρεώσεων ήταν πράγματι χρήματα προερχόμενα από τα ταμεία της ΑΓΝΟ, αφού, όπως αποδείχθηκε, η οικονομική διαχείριση της ΑΓΝΟ και της ΚΟΛΙΟΣ ήταν κοινή σε σημείο που να μην είναι σαφές με τίνος χρήματα γίνονταν οι όποιες καταβολές.

Οι καταβολές προς την ΚΟΛΙΟΣ Α.Ε. που επικαλείται η ΑΓΝΟ, δεν αποδείχθηκε ότι έγιναν με χρήματα της ΑΓΝΟ, καθώς η ΑΓΝΟ δεν είχε καμία ρευστότητα ήδη το Δεκέμβριο του 2012.” αναφέρεται συγκεκριμένα.

Εξάλλου όπως σημειώνει το σωματείο μεταξύ της ΑΓΝΟ και της ΚΟΛΙΟΣ υφίσταται μία ιδιότυπη σχέση εξάρτησης με την ΑΓΝΟ να οφείλει στην ΚΟΛΙΟΣ περισσότερα από 10 εκατ. €, που είχε φτάσει μέχρι 13,5 εκατ. €. Το ποσό αυτό μεταβαλλόταν με διάφορες εκατέρωθεν καταβολές και συμψηφισμούς που γίνονταν άτυπα και χωρίς διαφάνεια, με μόνο συμβαλλόμενο και για τις δύο εταιρείες το Νικόλαο Κολιό.

Το σκάνδαλο που υποκρύπτεται πίσως από αυτή την σχέση είναι ότι ακόμη δεν έχει προκύψει καμία απόδειξη για την αιτία της οφειλής της ΑΓΝΟ προς την Κολιός και για τον λόγο αυτό, σύμφωνα με το σωματείο, οι μεταβιβάσεις της ΑΓΝΟ προς την ΚΟΛΙΟΣ (οχήματα και χρήση σήματος) πρέπει να ελεγχθούν στα πλαίσια της πτωχευτικής διαδικασίας ως εικονικές.

“Από όλα αυτά προκύπτει ότι η Διοίκηση της ΚΟΛΙΟΣ και της ΑΓΝΟ ήταν κοινή, όπως κοινή ήταν και η οικονομική διαχείριση, κατά τρόπο που να είναι αδύνατος ο διαχωρισμός των εταιρικών περιουσιών, καθώς οι συναλλαγές των εταιρειών ήταν εντελώς αδιαφανείς και γίνονται με μόνο συμβαλλόμενο μεταξύ των εταιρειών των ίδιο το Ν. Κολιό. Έτσι πτώχευσε κι η ΑΓΝΟ” καταλήγει στο σημείωμά της η διοίκηση του σωματείου.

 

 

ΠΗΓΗ: http://alterthess.gr/content/agno-titloi-teloys-kai-375-ergazomenoi-sto-dromo

 

Διαβάστε εδώ τι γράφαμε στο blog ήδη από τις αρχές του 2014 για την μεθόδευση για λουκέτο στην ΑΓΝΟ

 

ΑΓΝΟ: το σχέδιο απαξίωσης και το αδιέξοδο των εργαζομένων. Μήπως ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για αυτοδιαχείριση;

 

Δέκα χρόνια μετά την ιδιωτικοποίηση της ΑΓΝΟ, οι εργαζόμενοι της γαλακτοβιομηχανίας που είναι απλήρωτοι εδώ και 14 μήνες, βρίσκονται αντιμέτωποι με τη μεθόδευση της απαξίωσης της βιομηχανίας που εξυπηρετεί, τόσο τα σχέδια της εργοδοσίας του ομίλου ΚΟΛΙΟΣ για μονοπώληση της αγοράς γάλακτος στη Β. Ελλάδα,  όσο  και τα σχέδια της κυβέρνησης και τις επιταγές της ΕΕ, αναφορικά με το γάλα μακράς διάρκειας, στοχεύοντας στο κλείσιμο των ελληνικών εργοστασίων και την στροφή στις εισαγωγές.

Το 2003 η ΑΓΝΟ μία από τις μεγαλύτερες συνεταιριστικές επιχειρήσεις και η πρώτη βιομηχανία παστερίωσης και εμφιάλωσης γάλακτος στη Β. Ελλάδα, πουλήθηκε στην «ΚΟΛΙΟΣ» από την ΑΤΕ καθαρή από χρέη. Η βιομηχανία βρέθηκε ξαφνικά από την αύξηση της ζήτησης και του τζίρου (2012) σε «οικονομικό αδιέξοδο» (2013) όπως υποστήριξαν οι εκπρόσωποι της διοίκησης στις δύο αποτυχημένες προσφυγές για ένταξη στο άρθρο 99 του πτωχευτικού κώδικα. Τίθεται το ερώτημα πώς οι συνολικές οφειλές της ΑΓΝΟ ξεπερνούν πλέον τα 50 εκατ. ευρώ με περίπου 18 εκατ. ευρώ να οφείλονται στην άλλη εταιρεία του ιδιοκτήτη την τυροκομική «ΚΟΛΙΟΣ»!

 Εργαζόμενοι, αλλά και επιτροπή αγώνα που συστήθηκε από γαλακτοπαραγωγούς της περιοχής, αντιστάθηκαν καταγγέλλοντας ότι η οικονομική δυσπραγία που επικαλείται ο όμιλος είναι εικονική και πως πίσω από τις αιτήσεις της εταιρείας για ένταξη στο άρθρο 99 βρίσκονται τα συμφέροντα της τυροκομικής εταιρείας «ΚΟΛΙΟΣ», που όχι μόνο εμφανίζεται ως ο μεγαλύτερος πιστωτής της γαλακτοβιομηχανίας, αλλά είναι επιπλέον γνωστό ότι ο βιομήχανος χρησιμοποιεί την ΑΓΝΟ για να παράγει προϊόντα της «ΚΟΛΙΟΣ»!
Οι εργαζόμενοι της ΑΓΝΟ απάντησαν στα σχέδια του κεφαλαίου με επαναλαμβανόμενες απεργίες και λοιπές κινητοποιήσεις. Η εργοδοσία απάντησε με απειλές πώς κάθε μέρα απεργίας θα σημαίνει και έναν μήνα επιπλέον καθυστέρηση στην εξόφληση των δεδουλευμένων, με απειλητικές τρίμηνες διαθεσιμότητες, με απολύσεις αλλά και με μηνύσεις / ασφαλιστικά μέτρα εναντίον συνδικαλιστών, και φυσικά με καταστολή των απεργιακών κινητοποιήσεων με τη βοήθεια των ΜΑΤ.

 Οι αγώνες των εργαζομένων, ενώ κατόρθωσαν να αποτρέψουν κάποια σχέδια της εργοδοσίας, όπως την καταγγελία της επιχειρησιακής σύμβασης, ωστόσο, σήμερα παραμένουν σε κατάσταση ομηρίας απλήρωτοι, σε ένα εργοστάσιο με το ρεύμα κομμένο και το μέλλον αβέβαιο. Υπό την πίεση των συνθηκών 130 εργαζόμενοι προχωρήσαν σε επίσχεση εργασίας, ενώ 190 έχουν αποδεχτεί την υπογραφή ατομικών συμβάσεων μετά την υπόσχεση του Κολιού ότι θα τους πληρώσει εντός 40 ημερών. Εννοείται ότι οι υποσχέσεις όχι μόνο δεν τηρήθηκαν, αλλά ο Κολιός ούτε έχει εμφανιστεί στους εργαζόμενους να τους ενημερώσει, ούτε τα λοιπά διευθυντικά στελέχη του εργοστασίου έχουν πατήσει στο εργοστάσιο εδώ και μήνες.         

 Σύμφωνα με  το Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης και μετά τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το σπίτι του επιχειρηματία (14/2/2014) «Όλο αυτό το διάστημα η ιδιοκτησία της γαλακτοβιομηχανίας αρνείται να καθίσει στο τραπέζι του διαλόγου, να συναντήσει και να ενημερώσει τους εργαζόμενους για τα σχέδια της παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες των εργαζομένων που ζουν στην ανασφάλεια και την αβεβαιότητα. Παράλληλα, η εργοδοσία με ανύπαρκτα επιχειρήματα, με χρονοδιαγράμματα που δεν τηρεί και με μεθόδους διάσπασης των εργαζομένων προσπαθεί να υπονομεύσει τον αγώνα τους.» (Δελτίο Τύπου ΕΚΘ, 14/2)

 Στις 27/2 στη συνέντευξη τύπου που έγινε στα γραφεία του ΕΚΘ από κοινού με το ΕΚ και το σωματείο των εργαζομένων, καλούν σε βοήθεια το Υπουργείο Εργασίας, ενώ δηλώνουν ότι η λύση είναι «Ή να μπει επιχειρηματίας να λειτουργήσει το εργοστάσιο ή να πτωχεύσει η εταιρεία για να πάρουμε τα δεδουλευμένα μας. Τώρα, είμαστε εργαζόμενοι- άνεργοι, σε ένα εργοστάσιο  ανοικτό- κλειστό».

Αναρωτιέται πάντως κανείς αν μετά από ένα χρόνο αγώνων, η λύση προς όφελος των εργαζομένων θα είναι το Υπουργείο Εργασίας. Η απάντηση μάλλον είναι ευνόητη.  Η κατάλυση των εργατικών δικαιωμάτων είναι πλέον πανάκεια στα όποια σχέδια έχει η κυβέρνηση για την ελληνική βιομηχανία, πάντα στα πλαίσια της ολικής απαξίωσης της προς το συμφέρον του παγκόσμιου κεφαλαίου. Από την άλλη να αντικατασταθεί ο Κολιός από έναν άλλο επιχειρηματία (όπως πχ Σαββίδης ο οποίος είχε δείξει ενδιαφέρον αλλά μάλλον υπαναχώρησε) πώς μπορεί να βοηθήσει τους εργαζομένους; Από πότε τα συμφέροντα των εργαζομένων ταυτίζονται με τα επιχειρηματικά συμφέροντα; Μήπως το εγχείρημα της ΒΙΟ.ΜΕ «Δεν μπορείτε εσείς; Μπορούμε ΕΜΕΙΣ!!!» δίνει ένα μήνυμα ότι «μπορούμε χωρίς αφεντικά;» Αν η λύση δεν είναι να περάσει ο έλεγχος στο κεφάλαιο, μήπως η λύση είναι να περάσει ο έλεγχος στους εργαζόμενους;